Dag 10, Donderdag 26 april

Vandaag is onze laatste dag in Marokko. We zijn allemaal een beetje verdrietig en een beetje blij.
Deze laatste dag zijn wij om 9 uur vertrokken richting Torres, een dorpje dat ongeveer 50 km richting het westen aan de kust ligt. Dit dorpje heeft op donderdag de weekmarkt. De verwachting was hier om 10 uur aan te komen. Helaas bleek de weg er naartoe verbeterd te worden, wat betekende dat deze nu aanzienlijk slechter was. De bus kon er maar met een slakkengangetje overheen waardoor de tocht uiteindelijk dik 2 uur in beslag nam. De buschauffeur was ook niet blij; hij is erg zuinig op zijn bus en die kreeg het flink te verduren. Alsnog aangekomen de markt bezocht. Het was een typische weekmarkt zoals wij die ook in Nederland kennen met fruit, groente, vlees (in ons, kilo of een hele levende kip of geit) en veel huishoudelijke artikelen. Daarnaast de kleding, schoeisel en frutsels. Na een uurtje slenteren, en hoewel goed gezocht geen souveniers meer kunnen kopen, zijn we doorgegaan naar een basisschool in Torres. Dit zou een bliksembezoek zijn en dat was het ook, na 10 minuten zaten we al weer in de bus.

De lunch hebben we genoten in een restaurantje aan zee. Dus hadden we een beetje gerekend op vis maar het werd; Tajine.
Het toiletbezoek was weer een hele happening, deze zal ook zeker niet gemist worden als we weer thuis zijn. Hoewel Susan al aangaf dat ze de hurkhouding nu eindelijk een beetje in het snotje heeft.

Het zonnetje scheen en het was aardig warm. De kleding ging hier en daar toch wat losser zitten en werd wat meer minimalistisch. Hierop zei Henny dat bij de dames alle remmingen verdwenen waren na het bezoek gisteren aan de Hamas. Dames, wij dachten toch echt dat jullie naar de Hamam waren!!!!!!.

Onze laatste studiereisactiviteit vond ook plaats aan het strand, nog steeds in Torres. De evaluatie van de studiereis. Onder het genot van een drankje zijn we in groepen van 4 met een begeleider in gesprek gegaan over de reis; over de leervragen, verwachtingen versus ervaringen, eventueel effect op stage en als laatste tips en tops van de studiereis.

Het was hier heerlijk toeven in het zonnetje en we hadden nog graag even willen blijven zitten maar het diner wachtte op ons om 19.00 uur om 5 uur weer de bus in. De wielen kwamen net in beweging toen Ada er achter kwam dat ze de cadeautjes helemaal niet aan de directeur van de school had gegeven. Op de rem, deur open, Ada en José rennen en alsnog de cadeautjes gegeven.

Een andere weg genomen met wat minder obstakels maar toch lukte het ons pas om half 8 in El Hoceima terug te zijn. En toen,… last but not least…. Couscous!!!!!!!

En nu gaan we stilletjes aan pakken en nog een paar uurtjes de luikjes dichtdoen.

Tot morgen allemaal!!!!!!!!